dilluns, 27 d’octubre del 2008

LA LINDA JA HA ESTAT TROBADA / LINDA HA SIDO ENCONTRADA

Doncs si,  la Linda ha aparegut!

Ara marxa cap a una casa d'acollida i properament serà entregada a una nova família adoptiva.

Molta sort, Linda, en la teva nova etapa!

Pues si, ¡Linda ha aparecido!

Ahora se va a una casa de acogida y en breve será entregada a una nueva familia adoptiva.

¡Mucha suerte, Londa, en tu nueva etapa!

divendres, 24 d’octubre del 2008

LINDA: PERDUDA A GIRONA / LINDA: PERDIDA EN GIRONA

Avui, 24 d'octubre, ens acaben de passar l'avís de la pèrdua de la Linda a Sarrià de Ter (Girona).

La Linda és una galga de color daurat, de mida no molt gran i molt espantadissa.

S'ha perdut en una zona molt perillosa degut a la proximitat de la N-II.

Si le veieu, si us plau, contacteu amb nosaltres al correu info@galgos112.com o als telèfons 616.66.23.61, 696.05.80.03 o 667.23.48.90

Hoy, 24 de octubre, nos acaban de pasar el aviso de la pérdida de Linda en Sarrià de Ter (Girona).

Linda es una galga de color dorado, no muy grande de tamaño y muy asustadiza.

Se ha perdido en una zona muy peligrosa debido a la proximidad de la N-II.

Si la veis, por favor, contactad con nosotros al correo info@galgos112.com o a los teléfonos 616.66.23.61, 696.05.80.03 o 667.23.48.90

dimecres, 21 de maig del 2008

galgos112 - adopta un galgo

Fa dies que no escrivim res perquè, tal com ja havíem dit, hem estat treballant en un nou projecte que ens feia molta il·lusió, i alhora ens prenia bona part del temps. I ara que tenim un momentet us el presentem:

feu click a la imatge per veure la carta en gran
Podeu saber més de galgos112 si visiteu la nostra web: http://www.galgos112.com o http://www.adoptaungalgo.com


Hace días que no escribimos nada porque, como ya habíamos dicho, hemos estado trabajando en un nuevo proyecto que nos hacía mucha ilusión, y a la vez nos tomaba gran parte del tiempo. Y ahora que tenemos un momentito os lo presentamos.:

haz click en la imagen para ver la carta en grande
Podéis saber más acerca de galgos112 si visitáis nuestra web: http://www.galgos112.com o http://www.adoptaungalgo.com

dilluns, 5 de maig del 2008

Epi, 05/05/1998-05/05/2008

Faig una pausa en l'estudi perquè avui fa 10 anys que l'Epi, el nostre primer quadrúpedo, ens va deixar, i no volia que acabés el dia sense recordar-lo al que també és el seu blog.

Per mi l'Epi és una peça clau de la meva infantesa i adolescència. Va arribar a casa que jo acabava de fer 3 anys i se'n va anar que estava a punt de fer-ne 18. Hi va ser sempre, i encara hi és. En la memòria, en les fotos i en en Lance.

Epi, des d'allà on ets, no sé com t'ho fas, però estic segura que et comuniques amb en Lance. A mesura que es va fent més guapo es va tornant més rondinaire, a més dorm al teu racó. Cada dia és més clavat a tu i a nosaltres ens agrada reconèixer-te en ell. És com si no haguessis marxat.

De vegades intento imaginar-te ara, entre el caos quadrúpedo que hi ha a casa. Estaries tant enfadat!!! Tu, que no soportaves els gossos, però que sempre acabaves fent de cangur de tots i aguantant els seus jocs de cadells.

Epifanio, avui fa 10 anys que vas marxar, però a casa et seguim recordant, i estimant, com el primer dia.


Hago una pausa en el estudio porqué hoy hace 10 años que Epi, nuestro primer quadrúpedo, nos dejó, y no quería que terminara el día sin recordarlo en el que, también, es su blog.

Para mi Epi es una pieza clave de mi infancia y adolescencia. Llegó a casa cuando yo acababa de cumplir 3 años y se fue cuando estaba a punto de cumplir los 18. Estuvo aquí siempre, y aun está. En la memoria, en las fotos y en Lance.

Epi, desde allá donde estás, no se como lo haces, pero estoy segura que te comunicas con Lance. A medida que se hace más gupo se vuelve más gruñón, además duerme en tu rincón. Cada día es más clavado a ti, y a nosotros nos gusta reconocerte en él. Es como si no te hubieras marchado.

A veces intento imaginarte ahora, entre el caos quadrúpedo que hay en casa ¡¡¡Estarías tan enfadado!!! Tú, que no soportabas a los perros pero que siempre acababas haciendo de canguro de todos y aguantando sus juegos de cachorros.

Epifanio, hoy hace 10 años que te fuiste, pero en casa te seguimos recordando, y queriendo, como el primer día.

diumenge, 27 d’abril del 2008

Estem vius! / ¡Estamos vivos!

Passem per aquí per donar senyals de vida. Estem bé, en Coet, la Cleo, la Mona i la Pixie engostipats, però bé.

Aquests dies anem una mica atrafagats preparant un projecte que ens fa mnolta il·lusió i que ben aviat us presentarem.

Inés, els de les fotos amb la Piula som nosaltres. A en Lance i la Nanny ja els has conegut, la galga negra que es veu es la Lua, i la senyora de la jaqueta vermella la Mariona (la meva mare), jejejeje.

Pasamos por aquí para da señales de vida. Estamos bien, Coet, Cleo, Mona y Pixie resfriados, però bien.

Estos días estamos un poco atareados preparando un proyecto que nos hace mucha ilusión y que pronto os presentaremos.

Inés, los de las fotos cpn Piula somos nosotros. A Lance y Nanny ya los has conocido, la galga negra que se ve es Lua y la señora de la chaqueta roja es Mariona (mi madre), jejejeje

dimarts, 15 d’abril del 2008

Shhh, queadrúpedos dormint / Shhh, quadrúpedos durmiendo

En primer lloc, deixeu-me donar-vos les gràcies a tots els que vau dedicar uns moments a escriure algo per en hristo. Moltes gràcies.

A casa la vida segueix, i avui us porto una cosa més divertida. L'altre dia em vaig aixecar a la nit perquè tenia set, i no em vaig poder resistir a fer-los fotos a tots, alguns més dormits que els altres.

Són guapos, eh!

En primer lugar dejadme darops las gracias a todos los que dedicásteis unos momentos a escribir algo para Hristo. Muchas gracias.

En casa la vida sigue, y hoy traigo una cosa más divertida. El otro día me levanté por la noche porqué tenía sed, y no me pude resistir a hacer lacerles fotos a todos, algunos más dormidos que otros.

Son guapos, eh!

dimarts, 8 d’abril del 2008

Hristo

M'ha costat molt trobar el moment per posar-me a escriure aquesta entrada, i desijtaria no haver d'escriure-la. Perquè sempre és difícil venir a dir que ens ha deixat un quadrúpedo, però quan aquest quadrúpedo era el veterà de la colla i estava bé de salut, encara m'ho sembla més.

El diumenge es van donar un cúmul de desgraciats desproposits que van acabar amb la vida d'en Hristo. I a nosltres ens ha deixat molt tristos.

Hristo, el nostre rei lleó de ratlles, segur que ja tornes a dormir acurrucat a en Rodó. Fes-li un petó i diga-li que cada vegada que veiem un gat amb cara de bonàs pensem en ell. I fes el favor de no discutir amb la Neus, a qui també li has de fer un petó. Sàpigues, Hristillo, que tens un espai a cada un dels nostres cors, que és teu, i que mai mingú te'l prendrà, per molts quadrúpedos que puguin venir en el futur

T'ESTIMEM, GUAPO!

Me ha costado mucho encontrar el momento para ponerme a escribir esta entrada, y desearía no tener que escribirla. Porqué siempre es difícil venir a contar que nos ha dejado un quadrúpedo, pero cuando este quadrúpedo era el veterano del grupo y estaba bien de saluf aun me parece que lo es más.

El domingo se dió un cúmulo de desgraciados despropositos que acabaron con la vida de Hristo. Y a nosotros nos ha dejado muy tristes.

Hristo, nuestro rey león a rayas, seguro que ya vuelves a dormir acurrucado a Rodó. Dale un beso y dile que cada vez que vemos un gato con cara de buenazo pensamos en él. Y haz el favor de no discutir con Neus, a quien también debes darle un beso. Que sepas, Hristillo que tienes un espacio en cada uno de nuestros corazones, que es tuyo, y que nunca nadie te lo quitará, por muchos quadrúepdos que puedan llegar en el futuro.

¡TE QUEREMOS, GUAPO!t